k ben niet bang, ik heb geen bindingsangst,
ik ben net een mummy, één al verband,
lieve schat leg het verband, ik wil je binden,
aan mij, zodat ik je altijd naast mij kan vinden,
in me staat van bewustzijn droom ik over jou,
in mijn droom ben ik bewust dat ik van je houd,
in me onderbewustzijn sta jij boven alles,
al was onder boven dan zou jij niet naar beneden vallen,
ik hou je vast, jij, je bent mijn hou vast,
dus als ik je vasthoud, weet dat ik van je houd schat,
al was het niet warm, werd ik nooit koud schat,
want jouw warmte, die is me vertrouwd schat,
dus vertrouw me, dan is het geluk aanwezig,
en de aanwezigheid van jou doet mij leven,
dus als de waas van het geluk mij omhelst,
dan weerspiegelt dat het geluk naar jouzelf,
dus, elke keer dat je in de spiegel kijkt,
weet je, dat ik vanaf de andere kant in je ogen kijk,


al doofde het licht, en ging de zon onder,
ik heb 'm niet nodig, heb mijn bron van licht gevonden,
dus ik wil je bij me hebben, om me hart te verlichten,
't is lastig om te lopen in die wolken van mist en,
daarom weet ik dat ik de gids mis, en dat is,
de weerspiegeling van jou hier aan mij zijde,
die mijn hand vasthoud, terwijl we lopen naar betere tijden,
zonder dat we nog achter om hoeven te kijken,
welk verleden ons achtervolgd in deze, ijzige,
wereld, waar iedereen wel weet wat het is om te leiden,
maar ik hoef niet meer te leiden, ik laat jou mij lijden,
jij bent de gids op de route van deze 16 lijnen,
die we met de vaart van de beat voorbij rijden,
ben je klaar om te gaan, ben je klaar om te springen,
net als de film jumper, laat onze levensreis nu beginnen,

Ik keek je aan en vroeg of ik ooits iets voor je zou betekenen,
je zei dat je meende dat je me dat wel kon verzekeren,
naar raar genoeg wilde je die belofte nooit tekenen,
en heb ik niks terug gekregen, voor wat ik heb gegeven,
Dus in de hoop het nu te beteren, geef ik me leven,
alleen aan degenen die onze schoenen aan elkaar kunnen veteren,
en menen dat ze er zijn in tijden van problemen,
dat ze naast me lopen, al traant het pijpenstelen,
om zo maar even met uitdrukkingen te spelen,
want al ruk je me hart uit, doe je dat alleen om me te vernederen,
en al druk ik mijn hart uit dan vervaagt de ink voordat je het kan lezen,
Dus al staat het met mijn bloed geschreven,
dan wantrouw jij de hand die mijn pen deed bewegen,

Meid, ik probeer je wat over mij te leren,
mijn liefde doet mij tot teksten inspireren,
zo creëren we, een band tussen ons twee,
twee personen, maar bij elkaar als één,
en zo weer één maar altijd weer beide,
lachen of huilen in goede en slechte tijden,
Vriendschap beschrijvend in lijnen,
zwarte stippen die op een wit vel rijmen,
dingen betekenen als coden en cijfers,
de kunst van het schrift kent veel geheimen,
net als een hart, dat klopt in je gevoelens,
een ritme dat uitlegt wat we van binnen bedoelen,
voel je? vertaal het ritme naar je oren,
laat je hersenen in gedachte mijn stem horen,
visualiseer een plaatje vol met prachten,
diamanten met onzichtbare emotionele krachten,
die de loop van de tijd doen versnellen,
vertragen, en zo toch weer normaal verder,
ogen dicht en ineens kijk je naar de sterren,
begrijp je welke impulsen mijn hart je wil vertellen?

Ik zag je voor het eerst, ongeveer zeven jaar geleden,
ik was pas tien, maar het heeft veel voor me betekend,
jouw ogen, jouw blik, jij bent de liefde van me leven,
Maar er is een afstand tussen ons van tweeduizend kilometer,
je woont in een klein dorpje, dicht bij de kroatische grens,
zboriste, waar ik in mijn gedachten altijd aan terug denk,
denk aan de huizen de wegen de ramen, de mensen mijn wensen,
denk aan jou, een plaatje die mijn gedachten mij schenken,
een beeld dat ik vaak voor ogen zie in mijn gedachten,
je bent prachtig, je stem en de manier waarop je lachte,
waarop je praatte, hoe je op je trainingspak kauwde met je kaken,
ja zelfs dat weet ik nog, ik kan lang over je praten,
maar het helpt niks, het bewijst dat ik hier zonder je zit,
ik ben helaas alleen bij je met me ogen dicht voor het licht...

Toen zag ik je een lang niet, kwam je na een jaar weer tegen,
ik had het kunnen weten, het gevoel was eeuwig niet voor even,
ik was te jong voor echte liefde, we gingen verstoppertje spelen,
als k wist wat ik nu weet was ik zelfs toen bij je gebleven,
in plaats van me te verstoppen, want nu ben ik alsnog verscholen,
niet opzettelijk, het komt door de lijn die mijn leven moest lopen,
ik woon niet dichtbij jou, ik woon hier, hier in nederland,
het is alleen in vakanties dat ik jouw enkelele keren zien kan,
ik ga verder, vertel over 3 jaar later dat ik je daar weer zie,
ik zocht je op, ik was klaar voor liefde, ik was alweer veertien,
het was die ene korte kus, mijn eerste dus, pakte rustig me rust,
want me hart klopte als een ferrari, niet meer als een bus,
je keek me aan en dat was ut, ik moest gaan, denkend aan die kus,
kon geen goed afscheid meer nemen, want ik zat op de weg terug...

Inmiddels vijftien, weer daar in de vakantie een jaar later,
Het gevoel van jou voor mij was anders, had ik in de gaten,
je vertelde dat je in de tussentijd een vriend hebt gehad,
ik was verrast, emoties drukte mijn echte gedachten plat,
je vroeg of ik ook in de tussen tijd met een meid was gegaan,
uit verwarring beantwoorde ik die vraag maar met een ja,
je vroeg of ik in die tijd meer van die meid had gehouden,
overhaast knikte ik, en nu 2 jaar later leer ik van me fouten,
wetend dat er maar één neda is tussen die miljarden vrouwen,
wetend dat die vonken tussen ons niet meer overslaan wouden,
we chillden wel, en ik voelde nog steeds liefde voor jou,
maar het was dit keer anders, het was het echte einde nou,
toen weer terug richting nederland in onze zwarte mazda zes,
de auto met de kleur van mijn hart en de tekst van mijn rap...

Nog een jaar verder, zocht ik je met arno maar ik kon je niet vinden,
arno was mee op vakantie, ik wou met hem erbij met jouw chillen,
maarja, toen ik je zocht was je er niet, en ik was snel weg,
richting de montenegrijnse kust in de mazda zes op de snel weg,
ik heb je nooit meer echt kunnen vertellen wat ik voor je voelde,
ik had zo graag gewild dat ik je kon vertellen wat ik bedoelde,
ik wilde je vertellen dat wat ik twee jaar geleden zei niet waar was,
ik reageerde op impuls in plaats van gedachte, ik was verrast,
nu ben ik 17, halverwege achtien, de volledige zindelijkheid,
maar wat moet ik met een auto als ik niet met jou kan rijden meid?
ik kan wel naar een ander meisje, geen probleem, maar not the same,
er is maar één jij, en zoals verwacht, ben jij voor mij nummer één,

Nog steeds in mijn hoofd, een plaatje dat rondspookt,
tegen me praat en me tijdens het slapen wakker maakt,
ooit zitten we samen, met open ramen in die zwarte zes,
maar dan zit je naast me, naar nederland onderweg....

Ik was laatst weer aan het schrijven, toen ik een lastige zin ontdekte.
Hij is op twee manieren op te vatten maar tegelijkertijd ook niet.
Nu vraag ik me af hoe ik hem eigenlijk moet zetten want voor beide manieren zijn theorien en ondersteuningen.
Het gaat om de afsluiting van een vers van me:

(bar15) Eén nummer boven de nul, één onder de twee,
(bar16) Yep tis je boy, Aleksandar Aca nummer één,

Eén is meer dan 0, dus staat hij erboven. Maar het is minder dan twee, terwijl het qua status wel weer meer dan twee is.
Maar als je het uitbeeldt:

0
1
2

Hier staat de 1 onder de nul, maar boven de twee. De 2 bars komen er dan zo uit te zien:

(bar15) Eén nummer onder de nul, één boven de twee,
(bar16) Yep tis je boy, Aleksandar aca nummer één,

Ik ben nu al zo'n 10 minuten mijn hoofd erover aan het breken maar kan het echt niet uitvogelen. Enige theorie/idee hierover?
Laat hier dan even een reactie achter.

Hey iedereen,

Vandaag was het kolderdag op het Emmauscollege. Maar er is niet echt gekolderd. Aan de ene kant jammer, maar goed aan de andere kant. Het examenfeest gaat voor ons waarschijnlijk door, maar dat is de clue van het verhaal niet.

Ik wil even iedereen van het Emmauscollege bedanken:
Leraren, leerlingen, concierges en alle personen die erbij horen.

Ik heb een leuke 5 jaar op het Emmauscollege gehad. Ik herinner me dat ik in groep acht mijn vrienden achter na ging. Na de 1e zat ik vrijwel bij geen van mijn oude schoolvrienden in de klas meer, maar gelukkig had ik nieuwe vrienden gemaakt.

In de 2e zat ik op het Atheneum, maar ik moest aan het einde van het jaar van 2Atheneum naar 3Havo. Ik heb eigenlijk elk jaar van klas gewisseld, wat ik achteraf helemaal niet erg vind. Anders had ik jou nu misschien niet in mijn vriendenlijst staan.
De derde ben ik goed doorgekomen. In de 4e ben ik blijven zitten maar ik ben door het oogje van de naald weten te kruipen.
En ja, dan is het nu zover. Het einde van schooljaar 2007/2008.

Heel het jaar hield ik mezelf voor de gek. Ik zei dat het nog lang niet het einde van het jaar was, dat ik genoeg tijd had. Totdat ik vandaag, tijdens kolderdag naar de Kunsthal moest voor ckv. Allemaal niet erg eigenlijk, want het eindresultaat is een Havo diploma. Wat ik wil zeggen is dat het jaar onverwachts snel is gegaan en dat ik dat eigenlijk best jammer vind omdat ik vele nu van jullie niet meer ga terugzien. Verder sta ik sta een 4,5 voor geschiedenis en een 4,9 voor wiskunde. Als ik voor beide een 6,5+ haal op het examen moet ik zonder problemen slagen. Ik ben positief .

Nogmaals:
Iedereen die ik ken op school, waarmee ik heb rondgehangen, gelachen, geruzied of weet ik veel wat dan ook: succes op je examen (indien je in een examnklas zit) en anders succes op school!
Vandaag was de laatste officiële schooldag voor mij en ik denk niet dat ik veel van jullie nog terugzie deze weken. Ook na school zal ik veel niet terugzien, dus bij deze, bedankt & succes.

Het waren 5 te gekke jaren, met ups & downs, maar aan het einde blijven alleen de ups je bij.

Aleksandar Aca Stojkovic

Laatste tijd heb ik steeds meer inspiratie om te schrijven. En ik schrijf dan ook steeds meer en meer. En in mijn ogen verbeterd mijn tekst bij elk nieuw gedicht.

Aangezien ik al een tijdje een album wilde uitbrengen heb ik mijn project: "Verse inkt" verzonnen.

Wat is project Verse inkt?
Verse inkt zal de naam van mijn album worden. Deze naam heb ik gekozen omdat ik weer een drang heb om te schrijven. En dat niet zomaar, maar vanuit mijn hart.

Vrijdag 18 april 2008 ga ik naar de stad of naar een willekeurig winkelcentrum om een mooie pen en een mooi schrift te kopen. Hierin zal ik alles wat ik verzin opschrijven. En de beste stukjes uit dit schrift zal ik dan ook op mijn album uitbrengen. Ook zal ik alleen die pen gebruiken om in dat schrift te schrijven. Dit om me aan de titel van me album te kunnen houden (verse inkt uit de nieuwe pen).

Waarom project Verse inkt?
Ik wil al een tijd een eigen album hebben. Dit om de kunst van schrijven te combineren met de kunst van muziek. Om mijn eigen schrijven een hoger niveau te geven.

Wat verwacht ik van project Verse inkt?
Ik verwacht gewoon een bewijs om te kunnen kijken hoe goed mijn schrijven is en om te kijken wat de mening van anderen hierover is.
Mijn richtlijn is om minimaal zo'n 8 tot 12 goede tracks te schrijven die ik op het album ga gebruiken. Ik hoop rond eind augustus genoeg goede teksten te hebben om te kunnen verwerken tot tracks voor het album. Mijn einddoel is om eind augustus/begin september het album zelf op te nemen.

Wat wil ik in Verse inkt verwoorden?
Alles waarmee ik zit. Verse inkt zal een uitlaatklep voor mij worden. Daarom zal ik proberen om het zo recht uit mijn hart mogelijk te schrijven, en het dus zo echt mogelijk te houden: geen gangsterachtige raps, maar gewoon wat er in mijn gedachten rondspeelt.
Gevoelens en liefde zullen hierin een grote rol spelen.

Eindquote:
Je bloeit op als een bloem in de zomer, als een rode roos in mijn dromen.
(natuurlijk door mijzelf geschreven).
========================================

Update 19/04/08:
Gister was het dus zover. Ik ben samen met Sorena naar de Oosterhof geweest en heb rond 4 uur bij De Blok en Schröer een schrift en pen gehaald. Zie hier de foto:

Het schrift is van Ecko Unltd. en de pen is van Parker.





















Gisteravond was ook het schoolfeest. Nadat ik thuiskwam heb ik de eerste pagina weten te vullen met 2 gedichten daarover. Negatieve gedichten helaas (met als ondertoon een "bloedende pen". Maar de eerste grondslagen voor project Verse inkt zijn dus geslagen..
Nu nog afwachten wat de toekomst brengt.

Morph en ik zijn samen de helft van de hip hop industrie,
de overige 50% ligt bij zo'n honderd en tien andere mc's,
de rest van die duizenenden wannabe's sluit ik buiten,
het is wel hiphop, maar niet hun hart waarme zij zich uiten,
ik ben niet met die rappers die alleen denken aan verdiensten,
ik vind dat zij hiphop en de naam mc niet verdienen,
morph maakt beats voor de lol, niet voor respect,
ik speel met letters omdat ik daarmee m'n hart uit in de tekst,
woorden zijn voor mij meer dan klank en bepaalde intonatie,
meer dan losse inkt op een vel met af en toe wat spatie,
het zijn artistieke kunstwerken op een achtergrond van wit,
het is de verhouding van donker op licht,contrast, waarom ik spit,
de beat aka hiphop is voor mij die witte achtergrond,
mijn tekst de pen die daarop zijn artistieke lijnen vormt,
ik dank morpher dat hij me dit doek gegeven heeft,
ik ben blij dat hij met dezelfde mening over hiphop leeft

Je bent heet als de zomer, maar koud als de winter,
ik maakte plannen om een keer met je te gaan chillen,
maar wie had verwacht dat het in de lente ijskoud was,
dat het zou gaan sneeuwen, in plaats van dat het lauw was,
ik wou me kans pakken, en greep de rand vast,
maar mocht daar net ijs liggen, het was ijsglad,
dus ik begaf me vanaf dat moment op glad ijs,
grip was geen probleem, totdat jij het ijs smolt meid,
die gladde ondergrond onder me voeten begon te golven,
totdat ik er doorheen viel en onder het water lag bedolven,
de grip en de ondergrond die ik voorheen nog had waren nu weg,
als een sprong in het diepe kwam in in een ravijn terecht,
als een klimop begon ik langzaam omhoog te klimmen,
ik veroverde meer terein dan ik zonder die val had kunnen winnen,
eenmaal boven aangekomen begon de zon weer te schijnen,
met af en toe wat regenbuien die gauw weer verdwijnden,
maar wat je niet dood maakt dat maakt je sterker,
jij staat nog op dat ene ijsblok maar ik ga rustig verder.